روانپزشکی کار سختی است!

ادامه نوشته

الاعمال بالنیات

ادامه نوشته

اصل، سرویس بهداشتی است!

ادامه نوشته

ما شفاهی ها!

ادامه نوشته

باد معده مهم است!؟

ادامه نوشته

آیا انسان ها می توانند تا 150سال زندگی کنند؟

ادامه نوشته

پوچی تفاخر به تبار

ادامه نوشته

جوانان چرا تنها شدند و چه باید بکنند؟

ادامه نوشته

لیبرال دموکراسی؛ پایان تاریخ؟

ادامه نوشته

قانون مهریه را اصلاح کنید

ادامه نوشته

باید استعفا داد!

گاهی از رابطه‌ای که ارزشت حفظ نمیشه!

گاهی از جمعی که آدماش هم‌مسیرت نیستن!

گاهی از رشته‌ای که براش ساخته نشدی!

گاهی از شغلی که قلبت براش نمیزنه!

خوبیِ زندگی اینه هرجا که اشتباه بری میتونی استعفا بدی،

گاهی باید استعفا بدی تا با حالِ بهتری به زندگی ادامه بدی...

خلاصه‌ای کوتاه از کتاب بیشعوری اثر خاویر کرمنت

ادامه نوشته

دوگانگی اجتماعی در کشورهای توسعه یافته

ادامه نوشته

نسبت به گسترش بی اخلاقی ها باید حساس بود

ادامه نوشته

آیا در خواب تنها هستیم؟

ادامه نوشته

دروغ پذیری

ادامه نوشته

مطبوعات آشوری و کلدانی

ادامه نوشته

زبان آشوری ها

زبان «آشوری» یا سریانی جدید یا به طور دقیق زبان آرامی جدید آشوری از جمله زبان‌های آرامی در شاخه سامی خانواده‌ی زبان‌های آفریقایی-آسیایی است. این زبان با زبان آشوریان باستانی متفاوت است و سخنوران این زبان را سریانیان یا آشوریان می‌نامند. آشوریان، لهجه سریانی جدید مسیحیان سریانی را، «زبان آشوری» می نامند. از جمله گویش‌های آشوریان می‌توان به اورمژیانا (گویش ارومیه‌ای) اشاره کرد که از نیمه قرن نوزدهم ادبیات مکتوب ویژه خود را پدید آورده است. نخستین نوشته‌های ادبی ادبیات سریانی تقریبا به طور کامل در دست میسیونرها بوده و تنها از اواخر قرن نوزدهم نام نویسنده‌های آشوری مطرح می‌شود.

مراسمی که در کلیسای شرق آشور ایران برگزار می‌شود همگی به زبان آرامی است. کلیساهای کلدانی کاتولیک عمدتا به زبان آشوری به برگزاری مراسم مذهبی می‌پردازند و کلیساهای جماعت ربانی به زبان فارسی مراسم مذهبی و نیایشی خود را برگزار می‌کنند.

جمعیت و پراکندگی آشوری ها

جمعیت آشوریان در سراسر جهان از یک و نیم میلیون نفر تجاوز نمی‌کند. جمعیت آشوریان عمدتا در کشورهای عراق و ایران به دلیل سابقه دیرینه تاریخی، و همچنین در آمریکا به دلیل مهاجرت‌های صورت گرفته، در دهه‌های اخیر متمرکز شده است. مسیحیان ایران، اعم از آشوریان و ارامنه، در تمامی استان‌های ایران زندگی می‌کنند اما بیشترین تراکم جمعیتی این گروه از مسیحیان را به دلیل سابقه و اماکن تاریخی، بیشتر می‌توان در شهرهای تهران، اصفهان، البرز، و آذربایجان شرقی و غربی دانست. بیشترین تراکم جمعیت آشوریان در ایران عمدتا در شهرهای ارومیه و سلماس است. به دلیل همین تراکم است که تعداد بسیاری از کلیساهای ارامنه در این شهرها و همینطور روستاهای اطراف آن شهرها واقع شده است.

آمار مسیحیان ایران، اعم از آشوری، ارامنه، کلدانی و پروتستان، در سال ۱۳۳۵ و طبق آمار رسمی حکومت ایران، حدود ۱۱۳ هزار نفر بوده که برابر با شش دهم درصد جمعیت ایران در آن زمان بوده است. این جمعیت تقریبا برابر با جمعیت مسیحیان ایران در سال ۱۳۹۰ بوده است که حدود ۱۱۷ هزار نفر برآورد شده است. این جمعیت در سال ۱۳۹۵، به حدود ۱۳۰ هزار نفر بالغ شده است.

اما در رابطه با جمعیت‌های آشوریان و کلدانیان مقیم ایران می‌توان گفت که با توجه به مهاجرت‌های وسیعی که به کشورهای غربی در دهه‌های اخیر، چه قبل از انقلاب سال ۱۳۵۷ و چه بعد از آن صورت گرفته است، در حال حاضر جمعیت حدود ۱۵ هزار نفر برای آشوریان و کلدانیان ایران برآورد می‌شود. بر اساس نتایج برخی از سال‌های شرکت در انتخابات مجلس شورای اسلامی، جمعیت آشوریان و کلدانیان تا حدود ۲۲ هزار نفر نیز در نظر گرفته شده است که حدود ده هزار نفر از ایشان در ارومیه زندگی می‌کنند. جمعیت آشوریان ایران در حدود ۱۰ تا ۲۰ هزار نفر برآورده می‌شود. جمعیت کلدانیان نیز در حدود ۴ هزار نفر برآورد شده است.

اعتقادات آشوری ها

ادامه نوشته

تاریخچه آشوری ها

ادامه نوشته

مطبوعات ارمنی

  • روزنامه آلیک امروز: تنها روزنامه ارمنی زبان در ایران است که از سال ۱۳۱۰ شمسی تا کنون منتشر می‌شود. آلیک به معنای «موج» است.
  • فصلنامه فرهنگی پیمان: این نشریه به سردبیری آرمینه آراکلیان منتشر می‌شود. کارن خانلری که از نمایندگان دوره نهم و دهم مجلس شورای اسلامی است از جمله نویسندگان این مجله است. این فصلنامه از سال ۱۳۷۵ کار خود را آغاز کرده است و بر موضوعات مختلف اجتماعی، فرهنگی و ادبی تمرکز دارد.
  • فصلنامه «هاندس» به زبان ارمنی و در تهران منتشر می‌شود.
  • نشریه آرشا لویس (سپیده صبح): نشریه‌ای به زبان ارمنی است که در تبریز منتشر می‌شود. این مجله برای اولین بار در سال ۱۹۱۸ منتشر شد.
  • تعداد نشریه‌های ارامنه در ایران به مرور زمان کاهش پیدا کرده است. نشریه‌هایی همچون آقاقان، آیگ، اتار پونجر ۴۵، بایکار، خسک (سخن)، زانگ (ناقوس)، قاراداغ، کوهاک (موج)، گقاسر (زیبادوست)، میتک (اندیشه)، ورلک (شرق)، وداک (جویبار)، هراگیرنر (تلگراف‌ها)، گورتزد (کار)، آشخا داور (کارگر)، هایلی (آینه) و … دیگر منتشر نمی‌شوند. اکثر این نشریه‌ها در تبریز و در دهه‌های ابتدایی قرن بیستم منتشر شده‌اند.

قبرستان ارامنه

ادامه نوشته

زبان ارامنه ایران

ارامنه ایران به زبان‌های فارسی و ارمنی یا «آشخاری» با یکدیگر صحبت می‌کند. عمدتا زبان ارمنی برای برگزاری مراسم مذهبی مورد استفاده قرار می‌گیرد و به صورت شفاهی نیز این زبان از یک نسل به نسلی دیگر منتقل شده است. زبان ارمنی یکی از مولفه‌های فرهنگ ارمنی است که در کنار موسیقی، رقص و ادبیات ارمنی تجلی‌بخش فرهنگ دیرینه ارامنه است.

جمعیت و پراکندگی ارامنه

ادامه نوشته

تاریخچه ارامنه

ادامه نوشته

شریعتی و بنیادگرایی اسلامی

ادامه نوشته

آللاتدیغین بو قادین، یئنه سنی گوٌزله‌ییر...- حکایه

ادامه نوشته

نامه ای عاشقانه از دختری در عهد قاجار

ادامه نوشته

احمقانه‌های مائو

ادامه نوشته