ناله هاي علي (ع) در هنگام دفن پيامبر (ص)
اميرمومنان(ع) در هنگام دفن پيامبر خدا(ص) فرمود: پدر و مادرم فدايت باد؛ با مرگ تو چيزي قطع شد که با مرگ ديگري قطع نگشت و آن، نبوت و اخبار و آگاهي از آسمان بود.
اميرمومنان(ع) در هنگام دفن پيامبر خدا(ص) فرمود: پدر و مادرم فدايت باد؛ با مرگ تو چيزي قطع شد که با مرگ ديگري قطع نگشت و آن، نبوت و اخبار و آگاهي از آسمان بود.
پيامبر اکرم (ص) در بيست و هشتم صفر سال يازدهم هجري در حالي اين جهان فاني را ترک کرد که سر در دامن علي (ع) داشت و اميرمومنان هنگامي که پيامبر (ص) راغسل مي داد و او را براي دفن مهيا مي ساخت، فرمود: پدر و مادرم فدايت اي پيامبر خدا. با مرگ تو چيزي قطع شد که با مرگ ديگري قطع نگشت و آن، نبوت و اخبار و آگاهي از آسمان بود.
اميرمومنان در خطبه 226 نهج البلاغه درباره ارتحال پيامبر رحمت فرمود: اگر نبود که امر به صبر و شکيبائي فرموده اي و از بي تابي نهي نموده اي، آنقدر گريه مي کردم که اشک هايم تمام شود و اين درد جانکاه هميشه براي من باقي بود و حزن و اندوهم دائمي و تازه اينها در مصيبت تو کم بود؛ اما حيف نمي توان مرگ را بازگرداند و آن را دفع نمود. پدر و مادرم فدايت باد ما را در پيشگاه پروردگارت ياد کن و ما را هرگز فراموش منما.
حضرت علي(ع) درباره شخصيت رسول اکرم(ص) فرمود: پيامبر(ص) پيشواي پرهيزکاران و وسيله بينايي هدايت خواهان است؛ چراغي با نور درخشان و ستاره اي فروزان و شعله اي با برق هاي خيره کننده و تابان است و راه و رسم او با اعتدال و روش زندگي او صحيح و پايدار و سخنانش روشنگر حق و باطل، و حکم او عادلانه است.
اميرمومنان در خطبه 104نهج البلاغه از پيامبر اکرم(ص) به عنوان پيامبري ياد مي کند که بهترين آفريدگان در خردسالي، و در سن پيري نجيبترين و بزرگوارترين مردم بود و اخلاق آن حضرت از همه پاکان پاکتر و باران کرمش از هر چيزي بادوامتر بود.
آن حضرت همچنين در خطبه 95 نهج البلاغه فرمود: خداوند به برکت وجود پيامبر(ص) کينه ها را دفن و آتش دشمني ها را خاموش کرد، با او ميان دل ها الفت و مهرباني ايجاد و نزديکاني را از هم دور کرد. انسان هاي خوار و ذليل و محروم در پرتو او عزت يافتند و عزيزاني خودسر ذليل شدند.
در قسمتي از خطبه 99 نهج البلاغه نيز اميرمومنان از پيامبر اعظم(ص) ياد کرد و فرمود: خداوند او را فرستاد تا فرمان وي را آشکار و نام خدا را بر زبان راند. پس با امانت، رسالت خويش را به انجام رساند و با راستي و درستي به راه خود رفت و پرچم حق را در ميان ما به يادگار گذاشت.
آنگاه حضرت علي(ع) فرمود: هر کس از پرچم حق پيشي گيرد؛ از دين خارج و آن کسي که از آن عقب ماند؛ هلاک گردد و هر کس همراهش باشد؛ رستگار شود.
حضرت علي(ع) هميشه نزديکترين يار رسول خدا (ص) بود. آن حضرت درباره نزديک بودن خود به پيامبر فرمود: صداي شيطان را در هنگام نزول اولين وحي به آن حضرت شنيدم و عرضه داشتم يا رسول الله اين صدا، چيست؟ و پيامبر فرمود اين شيطان است که از اطاعت شدن مايوس و نااميد شده و چنين به صدا در آمده است.
سپس رسول اکرم (ص) به حضرت علي (ع) فرمود: تو مي شنوي آنچه را من مي شنوم و مي بيني آنچه را که من مي بينم الا اينکه تو مقام نبوت نداري و فقط وزير و کمک کار من هستي و از راه خير جدا نمي شوي.
اميرمومنان (ع) که هميشه در کنار پيامبر (ص) بود، در موقعيت هاي حساس نقش مهمي را در ياري رسول خدا (ص) ايفا مي کرد. حضور علي (ع) در جنگ هاي بدر، احد، خندق و خيبر، نمونه اي از آنهاست که در تاريخ اسلام به ثبت رسيده است.
علامه جعفری: خدایا تو را سوگند به عظمتت در این دار دنیا که جایگاه بده و بستان و معامله است موفق بفرما که ما مغبون نشویم آنچه که می گیریم بیارزد در مقابل آن سرمایه الهی حیات که از دست می دهیم