گرديده گران كاغذ و خودكار و قلم واي

 اي واي ددم واي !

ازقيمت ِسبزي و بادمجان و كلم واي

 اي واي ددم واي !

ديدم تركيده يكي از شد ّت سيري

 فرزند ِ فقيري،

مي گفت كه :«من گشنه ام از درد شكم واي

اي واي ددم واي !

مي گفت به «حاجي رمضان »در ته «قزوين »

 بنگاهي ِبي دين

زد جيب مرا خنده كنان «حاجي كرم» واي

 اي واي ددم واي !

اي دزد پدر سوخته با نيت غارت

 رفتي به زيارت

هم مهر چپو كردي و هم فرش حرم واي

 اي واي ددم واي !

ديد م كه علامت كش ِ قالتاق و پراز زور

 آن آدم ِمغرور

مي گفت كه :«له شد كمرم زير علم واي

 اي واي ددم واي !

از دست گراني چه بگويم كه شكارم !

چون ابر بهارم !

افسوس به حال ِ من ِ بيچاره و هم واي

 اي واي ددم واي !