ددم واي - علیرضا رضایی
گرديده گران كاغذ و خودكار و قلم واي
اي واي ددم واي !
ازقيمت ِسبزي و بادمجان و كلم واي
اي واي ددم واي !
ديدم تركيده يكي از شد ّت سيري
فرزند ِ فقيري،
مي گفت كه :«من گشنه ام از درد شكم واي
اي واي ددم واي !
مي گفت به «حاجي رمضان »در ته «قزوين »
بنگاهي ِبي دين
زد جيب مرا خنده كنان «حاجي كرم» واي
اي واي ددم واي !
اي دزد پدر سوخته با نيت غارت
رفتي به زيارت
هم مهر چپو كردي و هم فرش حرم واي
اي واي ددم واي !
ديد م كه علامت كش ِ قالتاق و پراز زور
آن آدم ِمغرور
مي گفت كه :«له شد كمرم زير علم واي
اي واي ددم واي !
از دست گراني چه بگويم كه شكارم !
چون ابر بهارم !
افسوس به حال ِ من ِ بيچاره و هم واي
اي واي ددم واي !
+ نوشته شده در جمعه ۴ اسفند ۱۳۹۱ ساعت 9:52 توسط اکبر زواری رضائی
|
علامه جعفری: خدایا تو را سوگند به عظمتت در این دار دنیا که جایگاه بده و بستان و معامله است موفق بفرما که ما مغبون نشویم آنچه که می گیریم بیارزد در مقابل آن سرمایه الهی حیات که از دست می دهیم